Ploegen maar

< Terug

Op zo maar een borrel, zo een waarvan ik er een tiental per jaar afloop, zegt een jonge producent tegen een oudere: ¨Ik heb een heerlijk beroep Jan. Eindelijk heb ik na jaren van zoeken iets gevonden, waar ik gemakkelijk oud bij kan worden. Ieder project is weer een spannende, nieuwe uitdaging, waarin ik mijn horizon kan verleggen. Als betrokken producent word ik bovendien nog intellectueel geprikkeld door de mensen waarmee ik werk. Nee ik zou niets anders meer willen!¨ Waarop die oudere producent een beetje stilvalt en genoegzaam knikt. Terwijl hij de enthousiaste jonge hond bevestigend aankijkt, twijfelt de oudere Jan met zijn antwoord. Na enige aarzeling slikt hij zijn woorden weer in. Hij wilde nog zeggen, dat hij er zo'n twintig jaar geleden ook zo over dacht, maar sinds een tijdje zijn visie helaas een beetje heeft moeten bijstellen. ¨Ja een erg spannend beroep, dat kan ik niet bestrijden¨, volgt er na een opvallend lange denkpauze. De jonge producent schakelt blakend van zelfvertrouwen even snel over naar een gesprek met een andere borrelaar aan het staande buffet van Japanse nootjes en een beetje muffige cashewnoten.

¨Zo hoe gaat het Jan?¨, roept een collega naast hem.

¨Ach je weet het wel, je blijft bezig met het uitbroeden van prachtige ideeën, die we met z'n allen in die grote ruif stoppen. Eigenlijk een grote loterij, door ons allen in stand gehouden, met wisselend succes en veel verspilde energie¨.

¨Ja het lijkt een beetje op roeien met kapotte riemen. En al helemaal nou die van der Ploeg de Stifo-gelden ook beschikbaar wil stellen voor de commerciële omroepen. Terwijl de eerste drie maanden van dit jaar de pot van dit fonds al leeg was, zónder de commerciëlen. Wat wil deze hooggewaarderde denker eigenlijk? Brengt hij soms ook een extra zak geld mee?¨

¨Econoom hé, de markt moet zijn werk gaan doen. Zit wel iets in, als er ook sprake zou zijn van een echte markt. In werkelijkheid zijn we allemaal kleine slaafjes, die vechten om de gunsten van omroepen en fondsen. Nee, het roer moet om Kees¨.

Kees knikt en voelt zich een beetje betrapt door die laatste opmerking. Goed het gaat niet altijd even makkelijk, maar hij heeft nog steeds zijn bedrijfje als onafhankelijk producent

¨We moeten zelf een omroep beginnen!¨, gaat Jan verder. ¨Zijn we af van al dat gelazer. Kunnen we zelf de ruif leeghalen. Mijn laatste programma had toch zo'n 500.000 kijkers. Toch niet gek voor een documentaire. Aan zo'n grote groep geïnteresseerde kijkers moet ik toch 60.000 leden van een tientje over kunnen houden. Een geintje misschien, maar zo is het ook met die lui van B.O.O.S. gebeurd. Nou ja ze heten nu BNN en dat is weer een meevaller voor het commerciële Veronica, dat voor die naam een fors bedrag vangt uit de pot voor publieke middelen. Het mes snijdt aan twee kanten. Nee maar serieus ik ben er druk mee bezig. De tijd is er rijp voor. Zeg nou, wat voegt BNN toe aan wat er al is. Ik zeg het je, dit is een precedent dat het hele omroepbestel op de helling zet. Deze maand dien ik ook mijn principeaanvraag in, ik heb al zo'n 200 begunstigers. Moet lukken¨.

Kees: ¨Kan ik nog meedoen met de plannen?¨

¨Natuurlijk, de ruif staat ook voor jou open¨, maakt Jan zich er lachend vanaf.

Nee, 'AB-TV' wordt onze toekomst Kees . 'Alles beter' dan wat ze er nu van maken. Sluit ook goed aan bij de plannen voor het nieuwe bioscooptheater 'Abel' voor de Nederlandse film. Zij bovenaan de bioscoopladder en wij op de eerste rij met kwaliteitstelevisie. Nog een borrel Kees?¨.

Gérard Bueters ©
November 1998

© Copyrights MEDIATEAM. Alle rechten voorbehouden.