Ploegen maar                                                             

In het beleidsplan 2000 pleiten we o.a. voor meer kwaliteitsprogramma's op de publieke omroep. Nu is SKOP afgelopen maanden, na het aantreden van de nieuwe staatssecretaris, al enige malen aangenaam verrast door beleidsvoorstellen, die rechtstreeks uit ons beleidsplan hadden kunnen komen. Afgelopen maand was het weer raak. De staatssecretaris heeft besloten dat de publieke omroep minimaal 5 % meer kwaliteitsprogramma's moeten programmeren (informatief, educatief en cultuur). Dit alles moet ten koste gaan van shows, grote spelprogramma's en soaps. Eindelijk waait er weer een positieve geest in Den Haag, zou je bijna zeggen. Maar laten we nog niet achterover leunen. De publieke en commerciële omroep is er nog niet.

Wat te denken van het toenemende geweldexplosies op televisie en de vrijwel onontkoombare reclame lawines. En moeten we het maar blijven accepteren dat vunzige vormen van televisie elkaar afwisselen in de race om de kijkcijfers. Zitten we te wachten op de dagelijkse vechtpartijen in de studio's van Jerry Springer, vernederende beledigingen van Theo van Gogh, onsmakelijke en goedkope sexprogramma's van Buch en verleidelijke spelprogramma's (Veronica), waarbij het niet de bedoeling is dat je iets wint, maar wel urenlang lekker gemaakt wordt om vooral a fl 1,05 per minuut aan de lijn te blijven, zonder iemand te spreken te krijgen. Allemaal achter de decoder dit soort onzin, dan kunnen ouders hun kinderen weer met een gerust hart televisie laten kijken.

Nee dan Realitytv. Alles kunnen we vanuit onze luie stoel bekijken. Van de man die na een borreltje te veel in de sloot belandt tot een Mastino-hond, die een driejarig kindje van zijn buren doodbijt. Het zal er wel allemaal bijhoren. Vroeger las je dit soort berichten de volgende ochtend in de krant. Nu kijken we met z'n allen iedere avond in geuren en bloederige kleuren naar de ellende van onze buren verderop.

De informatievoorziening wordt steeds completer. Het aanbod op televisie veronderstelt dat niemand meer werkt. Dat televisie het allesbepalend medium in het leven van mensen is. Elk uur van de dag is er wel iets van eenieders gading te vinden. En niemand lijkt te denken dat volledigheid van informatie meer met de selectie ervan heeft te maken, dan met de kwantiteit. In de toekomst zullen we in toenemende mate overspoeld raken met nieuws en informatie. Zoals op internet nu al het geval is, zal het zoeken van de voor de kijker relevante en wenselijke informatie wezenlijk worden. Omdat de beschikbare tijd van de gemiddelde burger een een steeds jachtigere samenleving slechts afneemt, zal ook televisie nog beter dan daarvoor de kijker voorinformatie moeten geven om effectief te kunnen selecteren. Daar zal in de toekomst het gevecht om de kijkcijfers op afgerekend worden. En wat te denken van het horizontaal programmeren van speelfilms, doorsneden met reclameblokken. Nu al kijken mensen tegelijkertijd naar meerdere films. Zodra de reclame verschijnt wordt naar het andere kanaal gezappt en vice versa. Daar zal de adverteerder blij mee zijn. Maar wat mag je van de kijker verwachten, die ongevraagd al die reclame onzin in zijn mik gestopt krijgt. Nog even en de films worden over driekwart van het beeld gewiped. Om ruimte te maken voor het gelijktijdig tonen van reclameboodschappen. Zeker dat dan ook de aard van de commercials zal veranderen. Oké je kunt het kreng ook gewoon uitzetten en laten, maar wat een zalig gevoel zal een reclame-vrij-net ons geven.

Gérard Bueters ©



© Copyrights MEDIATEAM. Alle rechten voorbehouden.