| Dierenactivisten zijn gewoon mensenvrienden | |
 | |
Met de absurde en laffe aanslag van de van moord op Pim Fortuyn verdachte fanaat Volkert van der G. is bijna iedere dierenactivist ineens gestigmatiseerd tot potentiële geweldpleger. Hoewel Dierennieuws helemaal niets met activisme te maken heeft, moet ook de redactie hier even bij stilstaan. Ongemerkt pas je toch op om niet onbedoeld 'verkeerde' artikelen te plaatsen. Je let iets meer op wat op het discussieforum verschijnt en uit voorzorg mijd je de politieke discussie rond de dader.
Vooral de organisatie waar Volkert van der G. werkzaam was is enorm getroffen door de kennelijke eenmansactie van een gespleten persoonlijkheid. Een medewerker waarvan de medewerkers niet wisten wat hij allemaal nog meer uitspookte. Een keurige huisvader die doel niet meer van de middelen kon scheiden. Een tragisch geval van ontsporing waar voorlopig nog geen antwoord op komt.
Toch moeten dierenbeschermers, belangengroepen en andere organisaties voor het dierenwelzijn na deze schok gewoon verder met hun werk. Eigenlijk is voor hen niets veranderd. Hun actiemiddelen zijn nog steeds hetzelfde en zij identificeren zich absoluut niet met de extreme dierenbeschermers, die kennelijk geweld in hun vaandel hebben.
Als student aan de Landbouwuniversiteit verzette hij zich tegen het gebruik van tien miljoen fruitvliegjes voor proeven. Hij verschanste zich bij een milieuactie in een boomhut in Wageningen, maar douchte zich tussentijds gewoon thuis. Hij was vóór abortus, maar fel tegen het verdelgen van bladluis. Een milieufreak pur sang, die wel in een vervuilende auto rondreed.
Volkert van der G. hield er extreme denkbeelden op na. Vrienden en kennissen van hem zoeken wanhopig naar de 'missing links' in zijn dubbelleven. Van der G. richt in 1992 de Vereniging Milieu-Offensief (VMO) op. Hij voert ellenlange juridische procedures tot aan de Raad van State om uitbreiding van intensieve veeteeltbedrijven te voorkomen. Van der G. trekt ook intensief op met organisaties als de actiegroepen Wakker Dier, Lekker Dier en Bont voor Dieren.
Als jongen is hij al lid van de Wereld Natuur Fonds Rangers. Hij wordt op 9 juli 1969 geboren in Middelburg. Met een Britse moeder en een vader, die biologiedocent is. Lid van de apostolische kerkgemeenschap met een bijzondere belangstelling voor dieren. Hoe kan het zo misgaan met een Zeeuwse jongen, die in Wageningen radicaliseerde.
Het is goed om te weten dat een Volkert van der G. overal kan rondlopen. Bij iedere organisatie kan werken. Ja ook bij politie of justitie. Een dergelijk fenomeen steekt helaas van tijd tot tijd de kop op en krijgt een menselijk gezicht. De gevolgen van zijn acties zijn onmenselijk. Zelfs in het dierenrijk wordt niet op deze wijze gedood.
Laat het een waarschuwing zijn voor alle dierenactivisten, die afwijken van het spoor van vreedzame acties. Ook acties die niet gericht zijn tegen mensen, maar tegen materieel vallen naar mijn idee onder dit parool. Het middel staat niet in verhouding tot de kwaal. Het loslaten van duizenden nertsen is eigenlijk een dier onvriendelijke actie, die het merendeel van de Nederlanders gewoon pertinent afkeurt.
Daar wil de redactie het graag bij laten wat betreft Volkert van der G. en de commotie die hij heeft aangericht in de dieren belangenwereld. Laten we hopen dat het eenmalig was en voor eenieder een onmiskenbare waarschuwing waar dwaling van idee en werkelijkheid toe kan leiden.
Gérard Bueters
DN 28-05-02© Copyrights MEDIATEAM. Alle rechten voorbehouden.