| De Krokodillentranen van Joop | |
 | |
Joop huilt en als Joop huilt is er iets aan de hand. ¨Joop is er iets met je vrouw, of met de kinderen? Gaat het niet zo goed op je werk? Oh, nee toch, kerel. Nee dat gun je niemand!¨ En hoe is dat allemaal gekomen glijdt bijna over mijn lippen. Gelijktijdig realiseer ik me het antwoord al lang te weten. Hoezo vragen naar het waarom van een attack bij een mateloze workaholic. Nee, de echte redenen kent hij zelf maar al te goed. Zoveel, bedrijven, zoveel producties, zoveel kontakten, zoveel vergaderingen, zoveel verantwoordelijkheden, zoveel verplichtingen, zoveel geld en zoveel macht levert automatisch zoveel problemen, stress, zo weinig vrije tijd en ontspanning en zo nu en dan een echte waarschuwing op. Dat gun je niemand, ook Joop niet. Hij is toch de meester van het platte amusement, dat hem roem, rijkdom en invloed heeft gebracht. Maar ja de tijden veranderen. Eigenlijk wil _ van de bevolking wel meer kwaliteit op de televisie. Sommigen pleiten voor het vaststellen van kwaliteitsnormen. De sensatie en het goedkope amusement begint op te breken. Het gaat slecht met de RTL's, soms met Endemol en nu verdorie ook met Joop. In een onbewaakt moment roept Joop ook nog hardop, dat er meer kwaliteit moet komen. Twee weken later stapt hij uit de dagelijkse leiding van Endemol. Wat is er aan de hand met Joop. Hebben zijn aandeelhouders geklaagd. Knaagt er iets van binnen?
Dus stapt Joop naar zijn huisdokter en vraagt de 'arme' man hoe het komt dat hij de laatste tijd niet meer zo veel energie heeft. Moe, een beetje pijn hier en daar. Je weet wel dingen waar je meestal weinig aandacht aan schenkt.
De man luistert even naar de wekker van Joop en stelt vast, dat hij niet meer vol verlangen tikt. ¨Meer naar je hart luisteren Jopie¨, zegt de man die in de loop der jaren een soort huisvriend is geworden¨. Je wekkertje wil niet alleen werken maar ook pleziertjes beleven¨.
Joop knoopt zijn blouse weer dicht. ¨Hmm, ik dacht dat ik volop genoot. Ik zit veel in het theater, ga naar menige party en ik heb best plezier. Naar geld heb ik geen omkijken. Wat wil ik nog meer?¨
¨Wat zou je nog een keer echt graag willen doen?¨, vraagt de arts hem.
¨Nou ik zou wel hele mooie kwaliteitsproducties voor televisie en het theater willen maken. Wat op de Nederlandse televisie te zien is, is van een allooi waar je miezerig van wordt!¨
¨Ja¨, knikt de man instemmend. ¨Ik weet het en ik heb het de afgelopen 15-20 jaar zien gebeuren. Nou ja jij was er zelf ook bij nietwaar¨.
¨Ja ik heb alles meegemaakt¨, beaamt Joop en kijkt peinzend voor zich uit.
¨Ik kijk niet meer¨, vervolgt de arts. Mijn vrije tijd vind ik belangrijker dan voor de buis te hangen. Met excuus voor de mooie programma's die jouw bedrijven maken¨.
¨Weet je Ruud¨, valt Joop de man op een persoonlijke manier in de rede. Ik had het ook allemaal anders gewild, maar je kent dat wel. Je raakt in een stroomversnelling en weet van geen ophouden meer. Je wilt steeds meer en steeds beter je werk doen¨.
¨Maar kan dat dan¨ vraagt de arts. ¨Steeds meer, steeds beter staat haaks op elkaar. Als ik meer patiënten aanneem, heb ik steeds minder tijd per patiënt over. Werkt dat bij jouw dan anders?¨
¨Ja ik voel het natuurlijk niet zo sterk. Het doet mij geen pijn¨, Ruud, alsof hij het tegen een van zijn directeuren heeft.
¨Maar het wordt wel allemaal een beetje minder. Ik bedoel het plezier wat jij en veel mensen er aan kunnen beleven¨, houdt de arts vol.
¨Ja daar zit wat in¨, terwijl Joop zijn hand op de gevoelige plaats op de borst drukt.
¨Doe het een beetje rustiger aan. Stoot wat werk af, laat de jonge honden het werk voor je doen. Probeer je met leuke dingen bezig te houden¨.
De volgende dag staat er een berichtje in de ochtendkrant. ¨Joop van de Ende vindt de kwaliteit van de Nederlandse televisie bedroevend laag¨. Een messias met twee gezichten is opgestaan. Waar we met z'n allen door de vormer van het platte vlak mee zijn opgevoed, moet nu ineens allemaal anders. Is dit het schuldgevoel van een aangeslagen man of de krokodillentranen van een gearriveerde, puissant rijke ondernemer. Ach het komt wel vaker voor dat mensen die eerder veel geld verdiend hebben, achteraf filantropische neigingen krijgen. Dat is waar ik nu nog op zit te wachten. Want het kwalitatieve deel van de Nederlandse productietak wil best een nieuwe impuls uit de rijke bronnen van het Endemol imperium ontvangen. Geld stinkt niet als het voor de juiste doelen wordt gebruikt.
Gérard Bueters
03 November 1999© Copyrights MEDIATEAM. Alle rechten voorbehouden.